BİR SOKAKTAN GEÇERKEN

Bir Sokaktan Geçerken
Tuhafım, görünmezim, içimde küsmüş bir çocuk,
tırnaklarını geçiriyor derime.
Yüzleş! Yüzleş!
Çok içerlerden yırtıp, dışarı çıkmak istiyor, tepiniyor, bağırıyor,
her zamanki kadar deli…
Bina sırtlarında, sarı dalgalar oynuyor,
Sokaklara girip çıkıyoruz beraber, gölgelere sığınıyoruz,
deli sarının kudretine kaybedilmiş bir savaşın içindeyiz.
Tanıdık ne varsa görmek ama görünmemek, yakalanmamak için daha da göze çarpar halimiz,
saçmalıyoruz; ellerimiz, kollarımız, ayaklarımız devreleri karışan bir robot gibi…
Olmadık yerde göz kırpıp, olmadık kahkahalar patlatıyoruz, köşe başlarından ansızın
çıkanlara ‘ce’ yapıp korkutuyoruz.
Kelime kelime, göz göz,
taşıyor aklımıza sarı dalgalar seneler öncesinin müziğini.
Sesimizi,
unuttuğumuz sandığımız ağrıları, en çok kelimeleri,
sustuk pişmanlıklarını, ayağımızın bir ucuyla karıştırdığımız vazgeçilen suları,
giymediğimiz kısa etekleri,
uzatmadığımız saçları…

Yüzler beliriyor yürüdükçe önümüzde, arkamızda, yanımızda,
binaların sırtlarında, dalga dalga, sarı sarı…
Mor dağların, turuncu portakalların soyundanız bir tesellimiz var yani.
Mavinin her tonu derimize işlemiş,
bir zerremiz dahi kalmasın istiyoruz bu şehirde.
Zamanın çok ötesinden kalan taşları;
ezanla çanı aynı anda duyan şehirlilerden,
aldırmazların ayakların altından çekip kurtarmak istiyoruz.

İstanbul, 2020

AZİZE GÖKTAŞ

 

Written By
More from Azize Göktaş

GÜLFİLİZ

Okunma sayısı: 113 GÜLFİLİZ Sıcak, havayı öyle bir titretiyordu ki; Feshane Caddesi’ndeki...
Görüntüle

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir