FOTOĞRAF

Boncuklar çalacağım şehrin çatılarından ellerin için
ellerin masada beyaz tahammülsüz bilge
Şiirime damlayan kanımdan anlıyorum, ellerin kağıtta
kesiğin masada.

Ellerin masada beyaz ve cansız
taştan bir gölü bulandırır gibi imkansız
uzun parmaklarının arasından nehirler akıyor
korkunç yeleleriyle parıldayan öfkeli atlar koşuyor
yerin altından çığlıklar
insan çığlıkları değil, hayvan çığlıkları değil!

Yoktu aklımda ellerin aslında
kovulduğum kapılardan çok sonra
bir çocukluk anısı düşmüş gibi aklıma telaşlıyken
kızaran kirazlara sevinen annemle babamı seyrederken
telaşlanmışken
yemyeşil bir yaz günü, saçlarımı henüz yeşile boyamamışken
serin
çok serin, mor dağların içinde mor dağlar kadar serin yaz evimizde
aklıma henüz düşmemişken, her an düşecek diye korkarken
hani az rastlanılan her şey, tükenmemişken daha yokluğuyla deli eder ya insanı
( yak onları diye dövünen gençlik gururumun alaylarına aldırmadan tapınak gibi korunan anne
eşyalarının arasında buldum ellerini)
yoktu yani ellerin aklımda aslında.

Benden habersiz ve belki de o yüzden öyle güzel ellerin masada
tahammülsüz bembeyaz
yutuyorum parmaklarının uçlarındaki zerreleri
sana gelene dek biriktirmek istiyorum.

Sürüne sürüne tırmanıyorum,
çukurlarında karşılaştığım şeytanlardan yorgunum, nefessiz…
Sonunda yalvarmam gerekse de şifacılara, hacılara, rahiplere, şairlere, filozoflara
durmayacağım.
Ellerine, eğilmiş eskimiş yüzünün şiirsiz günlerine,
pazarladığın günlerine geliyorum, beyaz tahammülsüz ellerine…


Mersin, 2015

AZİZE GÖKTAŞ

Written By
More from Azize Göktaş

KISMEN NEŞELİ KISALAR 1

Okunma sayısı: 193 KISMEN NEŞELİ KISALAR 1 * Sardunya Gecenin köründe açmışsa...
Görüntüle

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir